„Wszyscy nadsłuchiwali, Bertelsen i panna dEspard nie parlowali dłużej, słuchali i oni. Handlarz drzewem Bertelsen przerwał raz na początku
1oświadczył, że wykluczone to, aby móc urządzać
96 kuwaly cygańskie na transporcie drzewa. — Nio, odparła również panna Ellingsen i przeprosiła, tak tylko powiedziała, mogłaby wymienić inny handel, handel końmi, naprzykład. Dalej nieco, w ciągu opowiadania Bertelsen zapytał — Ale czy nie złożyła pani przysięgi
— Przysięgi Owszem.
— Przysięgi milczenia
Pytanie zmieszało ją nieco, wybąkała — Jakto Owszem, podpisała oświadczenie. Za nic na świecie nic chciałaby naruszyć swej przysięgi. Czyżby to uczyniła
— Nie, — odparł p. Fleming.
— A zresztą, — ciągnął Bertelsen nadal w tonie prześladowczym, — nic pojmuję całej tej historji, czy księżna była tu w kraju
— Zdaje mi się, że cos podobnego czytałem w jakiejś historji kryminalnej. Czy to stamtąd czerpie pani swe wspomnienia
Panna Ellingsen protestuje przeciw temu silnie, podczas gdy głęboki rumieniec powleka jej oblicze Zgoła nie, ona historyj zbójeckich mało czytała w swem życiu. Ale istniały one naprawdę, leży to już w czasie, przedostają się do życia codziennego, telegraf przepełniony jest niemi. A co się tyczy przysięgi, to nio wymieniła ona ani miejsca, ani nazwiska,“(16)